MES A MES...

... semana a semana, día a día, minuto a minuto, pasiño a pasiño ... 

Así foi indo este último ano. Vivindo ao día e prescindindo de facer plans a longo, medio e mesmo a curto prazo. Buscando cada día, e atopando con maior ou menor esforzo, milleiros de razóns polas que alegrarme para seguir vivindo con optimismo e ilusión. Sacándolle o lado positivo a cada momento pois, aínda nos máis duros, sempre houbo algo ao que agarrarse para botar unhas risas e sentirse menos mal.

Foi un ano moi especial, diferente, cargado de experiencias, aprendizaxes e do que gardo recordos moi bos e valiosos. O mellor de todos: a amizade. Por iso me sinto e sempre me sentirei máis que agradecida a todas e cada unha das persoas que me axudastes no difícil labor de xestionalo...

Penso que o fixemos moi ben ;)

GRAZAS!!!



NOTA.- Daquela fun, mes a mes, escribindo e acompañando de fotografías o proceso que estaba a vivir. Para min era unha necesidade e unha ilusión. Fixen así un diario "persoal" desa primeira etapa e o certo é que non contaba compartilo por aquí... 
Hoxe, aínda con moitas dúbidas, anímome a facelo público para que quen queira, poida ler cronoloxicamente o meu sentir e vivir desde decembro de 2013 ata o mesmo mes do seguinte ano. 
Encantaríame que puidese servir para facerlle máis levadeiro o trance a outras persoas que teñan que pasar por unha experiencia similar. 

Por certo, se alguén quere contactar comigo, estou en: sabelasingala@gmail.com (Sabela Núñez Singala)